Srbija nije ušla među vodeća evropska defense-tech tržišta i ne nalazi se među 30 zemalja predstavljenih u rangiranju direktnih stranih investicija (FDI) u sektor Space & Defence za period januar 2021 - novembar 2025. godine, ali novi projekti iz 2026. godine ukazuju na ubrzavanje prelaska zemlje sa pretežno tradicionalne odbrambene industrije ka bespilotnim sistemima, veštačkoj inteligenciji i međunarodnoj tehnološkoj saradnji.

To pokazuje analiza istraživanja Colliers Defence Deployment: How Europe’s military build-up and transformation reshapes property demand. Poređenja radi, Ukrajina je na rang-listi FDI zauzela treće mesto, Rumunija drugo, Severna Makedonija osmo, Bugarska deseto, a Mađarska 18. mesto. Colliers takođe nije uključio Srbiju u tri grupe najrazvijenijih defense-tech tržišta Evrope. U prvi nivo svrstani su Velika Britanija, Nemačka, Francuska i Turska, u drugi Švedska, Italija, Španija, Norveška i Poljska, a u brzorastuća tržišta trećeg nivoa Finska, Estonija i Ukrajina.

Pritom položaj Srbije u istraživanju ne znači da u zemlji ne postoji razvijena vojna industrija. Pre bi se moglo reći da pokazuje drugačiju strukturu sektora. Colliers pre svega ocenjuje koncentraciju novih tehnoloških kompanija, startapa, R&D aktivnosti, venture kapitala i priliv stranih investicija u Space & Defence, dok se srpski vojno-industrijski kompleks istorijski u većoj meri oslanja na nacionalna preduzeća, državna ulaganja i proizvodnju municije, artiljerijskih sistema, oklopne tehnike i drugog tradicionalnog naoružanja.

Prema podacima Ministarstva odbrane Srbije, početkom 2025. godine dozvole za proizvodnju naoružanja i vojne opreme imalo je 59 preduzeća. Samo tokom 2024. godine izdate su 22 dozvole, pri čemu su tri kompanije prvi put dobile pravo da se bave takvom proizvodnjom. U 2025. godini ministarstvo je izdalo još 15 dozvola, a među novim proizvođačima pojavili su se Comars Beograd i Luss Textile Draganići.

Država istovremeno ulaže značajna sredstva u modernizaciju postojeće industrijske baze. Prema podacima Ministarstva odbrane, tokom prethodne decenije investicije države, preduzeća odbrambene industrije i Yugoimport-SDPR u obnovu i razvoj odbrambenih tehnologija premašile su EUR525 mln, uključujući novi državni investicioni ciklus od EUR100 mln.

Tehnološka komponenta sektora postepeno jača. Srpska vojska je 2024. godine uvela u naoružanje više od 70 novih i modernizovanih tipova naoružanja i vojne opreme, od kojih je 38 razvijeno u zemlji. Među pravcima koje Ministarstvo odbrane poslednjih godina posebno ističe nalaze se bespilotne letelice. Konkretno, Vojnotehnički institut je 2024. godine razvio porodicu udarnih bespilotnih letelica Komarac, nakon čega su počele njihove isporuke jedinicama vojske.

Još jedan važan pravac postala je Francuska. 17. juna 2026. godine na sajmu Eurosatory potpisani su sporazumi sa Dassault Aviation, Dassault Systèmes i Thales u okviru industrijske saradnje povezane sa nabavkom aviona Rafale za Srbiju. Partneri francuskih kompanija postali su srpski Vojnotehnički institut i UTVA Avio-Industrija u Pančevu.

Za Srbiju pritom snažna strana ostaje već postojeća proizvodna baza. Za razliku od niza novih defense-tech centara Centralne i Istočne Evrope, Beograd ne mora da stvara vojnu industriju praktično od nule - glavni zadatak postaje integracija tradicionalnih proizvođača sa bespilotnim sistemima, AI, elektronikom, softverom i stranim kapitalom.