Nakon izjave rumunskog predsednika Nikušora Dana da Bukurešt neće rasporediti nuklearne komponente na svojoj teritoriji kao deo evropskog odvraćanja, glavna regionalna zaključak za Balkan je sledeći: zemlje koje graniče sa Srbijom nisu uključene u listu evropskih država u kojima su, prema procenama iz otvorenih izvora, raspoređene američke nuklearne bombe B61. Prema procenama Federacije američkih naučnika i Asocijacije za kontrolu naoružanja, takvo naoružanje se nalazi na šest baza u pet zemalja NATO-a – Belgiji, Nemačkoj, Italiji, Holandiji i Turskoj. Sam Dan je potvrdio da Rumunija polazi od nuklearnog kišobrana NATO-a, ali ne razmatra smeštanje takvih komponenti na svojoj teritoriji.

Za Srbiju, Italija ostaje najbliža takva lokacija. Prema procenama FAS-a, američke bombe B61 u Evropi su, konkretno, povezane sa vazduhoplovnim bazama Aviano i Gedi u Italiji, kao i sa bazom Indžirlik u Turskoj. Pored toga, otvoreni izvori navode Buhel u Nemačkoj, Klajne-Brogel u Belgiji i Volkel u Holandiji kao lokacije za skladištenje. Drugim rečima, ako se konkretno pogleda područje oko Srbije, fokus nije na susednim balkanskim zemljama, već pre svega na italijanskom i turskom pravcu.

NATO naglašava da nuklearno naoružanje raspoređeno u Evropi ostaje pod apsolutnom kontrolom i zaštitom SAD u mirnom periodu, dok saveznici obezbeđuju infrastrukturu i avione dvostruke namene u okviru politike nuklearnog odvraćanja. To znači da čak i tamo gde su takve municije stacionirane, pitanje nije prenos kontrole na zemlje domaćine, već mehanizam za kolektivnu odvraćanje u okviru alijanse.

Pored američkog programa deljenja nuklearnog naoružanja, Evropa ima nacionalne nuklearne snage Francuske i Velike Britanije. Asocijacija za kontrolu naoružanja procenjuje da francuski arsenal broji oko 290 bojevih glava, uglavnom baziranih na moru i vazduhu, a britanski arsenal oko 225 bojevih glava, uglavnom oslanjajući se na podmornice. Međutim, ovo više nije pitanje razmeštanja nuklearnog naoružanja u blizini Srbije, već pitanje sopstvenih nacionalnih odvraćajućih snaga dve zapadne evropske nuklearne sile.

Dakle, nakon izjava rumunskog predsednika, mapa nuklearne prisutnosti u blizini Srbije ostaje nepromenjena: prema procenama iz otvorenih izvora, nema takvih lokacija u zemljama susedima Srbiji, a najbliže poznate lokacije američkog nuklearnog naoružanja u Evropi nalaze se u Italiji i Turskoj. Na ovoj osnovi, rumunski stav je verovatnije da će održati status kvo nego da će promeniti ravnotežu snaga u regionu.