Norveška planira da pooštri pravila za sticanje državljanstva. Vlada predlaže da se sistem administrativno pojednostavi, ali u praksi će put do pasoša postati duži.

Glavna promena je zahtev za osam godina neprekidnog boravka u zemlji. Trenutno se za većinu podnosilaca primenjuje fleksibilniji model: osam godina boravka u poslednjih 11 godina, pod uslovom da imaju stalni boravak.

Predlaže se i pooštravanje uslova za lica bez državljanstva: period boravka bi mogao da se produži s tri na sedam godina. Za one koji su rođeni u Norveškoj ili su došli pre navršenih 18 godina, planiran je petogodišnji period. Za supružnike i partnere norveških državljana, zahtev će takođe postati strožiji – šest godina neprekidnog boravka.

Početkom 2026. godine u zemlji je bilo oko 987.000 imigranata, što čini 17,5 odsto stanovništva. Još 238.500 ljudi rođeno je u Norveškoj u porodicama imigranata. Najveće grupe su iz Poljske, Ukrajine, Litvanije, Sirije i Švedske.

Srbija nudi drugačiju sliku. Zemlja nije deo EU, ali ostaje atraktivna za određene strane državljane zahvaljujući pristupačnijem migracionom modelu, relativno niskim troškovima života, povoljnom geografskom položaju i mogućnosti sticanja dugoročnog statusa — po osnovu zaposlenja, poslovanja, vlasništva nad nekretninama, porodičnih veza ili drugih zakonskih osnova.

Da bi se steklo srpsko državljanstvo po standardnoj proceduri naturalizacije, strani državljanin obično prvo mora da dobije privremeni boravak, a zatim i stalni boravak. Zahtev za stalni boravak može se podneti nakon tri godine neprekidnog i zakonitog privremenog boravka u Srbiji. Kada se odobri stalni boravak, strani državljanin može da podnese zahtev za srpsko državljanstvo.

Glavni uslovi za sticanje srpskog državljanstva za stranog državljanina su: starost od najmanje 18 godina, poslovna sposobnost, neprekidan stalni boravak u Srbiji u trajanju od najmanje tri godine pre podnošenja zahteva i podnošenje pisane izjave da smatra Srbiju svojom zemljom.

Za stranog državljanina koji je u braku sa srpskim državljaninom najmanje tri godine i ima stalni boravak u zemlji, postupak je blaži: ključni uslovi su stalni boravak i pisana izjava da smatra Srbiju svojom zemljom.

Za iseljenike iz Srbije, njihove potomke i osobe srpskog porekla predviđeni su posebni, olakšani uslovi. Oni mogu steći državljanstvo bez zahteva da su boravili u Srbiji i bez stalnog boravka, pod uslovom da ispunjavaju zakonske uslove.

Važna karakteristika srpskog sistema jeste mogućnost dvojnog državljanstva za određene kategorije lica. Iseljenici, njihovi potomci i lica srpskog porekla ne moraju da se odreknu prethodnog državljanstva. U okviru standardne procedure naturalizacije, od stranog državljanina se uglavnom zahteva dokaz o odricanju od stranog državljanstva ili dokaz da će biti oslobođen tog državljanstva pri sticanju srpskog.

Međutim, potencijal Srbije ne zavisi samo od imigracionog zakonodavstva. Da bi postala pravi magnet za strance i kapital, Srbiji su potrebni predvidivi postupci, efikasna administracija i transparentna poslovna pravila.